اون زنده موند
"برای قلبش و روحش و باوراش زنده موند
حتی اگه خواستن نذارن جا براش
غرور و ترس و کینه از تو قلبش رفت
وقتی تمام خاطرات تلخو دفنش کرد..."
تقریباً تمام متنشو دوست دارم. ورس صادق هم خیلی خوبه :))
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...